คาน พื้น บันได

คาน พื้น บันได
1. ไม่รู้จักใช้โครงสร้างครับ เช่นออกแบบบันได ความยาวบันได 7.00 ม.โดยโครงสร้างเป็นบันไดท้องแบน เพืองเห็นโครงสร้างสันนิษฐานใว้เลยว่าพังแน่นอนครับ ให้ตรวจสอบหน่วยแรงที่เกิดขึ้นกับคอนกรีต เกินจากค่าที่ยอมให้หรือไม่ครับ
2. ไม่รู้จักใช้ประโยชน์จากงานสถาปัตย์ เช่นออกแบบบันได ความยาวบันได 8.00 ม.แบบสถาปัตย์มีราวบันไดคอนกรีต ผู้ออกแบบโครงสร้างออกแบบเป็นบันไดท้องแบน และออกแบบราวบันไดเป็นก่ออิฐซึ่งถ้าใช้ราวบันไดเป็นคานตามแบบสถาปัตย์ ก็จะทำให้บันไดไม่ต้องมีความหนามากเกินไป และหน่วยแรงในพื้นก็น้อย การแอ่นตัวก็น้อย เหล็กเสริมก็ไม่มาก
3. ไม่ตรวจสอบรายละเอียด งานที่พบบ่อยที่เห็นอยู่ส่วนมากจะเป็นงานบันไดครับ เสริมเหล็กครอบมุมไม่หมด และเหล็กเสริมหลักอยู่ที่ผิวคอนกรีตตรงลูกตั้ง
4. ขาดการตรวจสอบหน่วยแรงที่ยอมให้ เช่น ออกแบบคาน ก็คิดแต่แรงดัดในคาน บางทีคานที่สั้นๆแต่มีแรงกระทำจากภายนอกมากๆ ก็อาจพังเพราะแรงเฉือนทั้งที่มีโมเมนต์น้อยครับ และกรณีคานยาวๆก็ดันไปดูแต่ค่าที่มีโมเมนต์สูงอีกโดยไม่พิจารณาการตรวจสอบการแอ่นตัวของโครงสร้าง
5. การตั้งสมมติฐานผิดจากความเป็นจริง แช่นคานต่อเนื่อง ที่คานช่วงริมยาว คานช่วงกลางสั้นการออกแบบต้องดูค่าโมเมนต์และแรงเฉือนดีๆนะครับ มีหลายครั้งที่ใส่เหล็กเสริมในคานช่วงกลางเหล็กล่างมากเหล็กบนช่วงหัวเสาน้อย คานอาจร้าวเพราะโมเมนต์ลบที่บริเวณหัวเสานะครับ
6. คานพังเพราะแรงเฉือน คานที่มีคานฝาก เช่นคาน 1ยาว 6 ม. และมีคานฝาก 2 ที่ระยะ 2 ม. ของคาน1 เวลาเริมเหล็กปลอก เสริมมากแค่ระยะ 1/4 (6) แต่แรงเฉือนคานฝาก 2 ถึงเสาเท่ากันตลอดจะเกิดรอยร้าวได้เพราะเหล็กปลอกไม่พอ
7. ไม่ได้คิดการขยายตัวของโครงสร้าง เช่น งานกำแพง หรืออาคารที่มีความยาวมากมักลืมเรื่องของการขยายตัวของวัสดุ ควรมีช่องว่างทุกๆ 50 ม. สูตร สำประสิทธ์การขยายตัวของวัสดุ x อุณหภูมิในประเทศไทย x ความยาวช่วง หน่วยเป็น ซม.
8. การเขียนแบบที่ผิด งานออกแบบ เช่นงานเสริมเหล็กต่างๆ ห่างกันเท่าไร เหสิมเหล็กกี่ชั้น ระบุให้ชัด บางทีเหล็กเสริมชั้นที่ 2 ไปอยู่กลางคาน จะทำให้การรับน้ำหนักของโครงสร้างผิดไป เป็นต้น